Spacer z psem może wydawać się prostą, codzienną czynnością: wyjść, przejść znaną trasę i wrócić do domu. Dla psa oznacza jednak znacznie więcej niż możliwość załatwienia potrzeb fizjologicznych.
To czas węszenia, poznawania otoczenia, obserwowania innych zwierząt i ludzi oraz zbierania informacji o tym, co zmieniło się w najbliższej okolicy. Dla wielu psów spacer jest jedną z niewielu okazji do swobodnego eksplorowania świata poza domem.
Tymczasem coraz częściej widzimy opiekuna wpatrzonego w telefon: czytającego wiadomości, odpisującego na e-maile albo przeglądającego media społecznościowe. Obok idzie pies — na smyczy, ale bez uwagi człowieka, który powinien zadbać o jego bezpieczeństwo i potrzeby.
Psy przez cały czas komunikują się za pomocą ciała. Zmieniają tempo, kierunek i postawę. Zatrzymują się, odwracają głowę, napinają mięśnie, oblizują nos, przyspieszają albo próbują zwiększyć dystans.
Pies może zauważyć coś, czego człowiek jeszcze nie dostrzegł. Może przestraszyć się nadchodzącej osoby, roweru albo innego psa. Może potrzebować odejść łukiem, zatrzymać się przy zapachu lub wycofać z sytuacji, która staje się dla niego zbyt trudna.
Tych sygnałów nie zobaczysz, jeśli przez większą część spaceru patrzysz w ekran.
Przeczytaj: Czy pies naprawdę chce iść dalej? O uważnym czytaniu jego sygnałów
Uważny spacer nie oznacza, że trzeba przez cały czas mówić do psa, wydawać mu polecenia, proponować ćwiczenia albo zabawiać go co kilka kroków. Pies powinien mieć przestrzeń na spokojne węszenie i zajmowanie się własnymi sprawami.
Obecność opiekuna polega na czymś innym: na obserwowaniu otoczenia, zauważaniu zachowania psa i reagowaniu, kiedy jest to potrzebne. Człowiek nie musi być centrum spaceru, ale powinien pozostać jego świadomym uczestnikiem.
Pies powinien wiedzieć, że może zwrócić się do opiekuna i że jego komunikaty zostaną zauważone.
Długotrwałe skupienie na ekranie oznacza nie tylko mniejszy kontakt z psem. Może również sprawić, że zbyt późno zauważysz zagrożenie.
Możesz nie dostrzec:
jedzenia, kości, leku, szkła lub innego niebezpiecznego przedmiotu leżącego na ziemi;
psa biegnącego bez smyczy w waszym kierunku;
nadjeżdżającego roweru, hulajnogi albo samochodu;
napięcia smyczy i zmiany zachowania swojego psa;
oznak strachu, bólu lub narastającego pobudzenia;
kulawizny, rany łapy albo nagłej trudności w poruszaniu się;
tego, że pies próbuje się zatrzymać, odpocząć lub zmienić kierunek.
Kilka sekund może wystarczyć, aby pies coś połknął, zaplątał smycz, wszedł na jezdnię albo znalazł się w niechcianym kontakcie z innym zwierzęciem.
Przeczytaj również:
Rany na łapach psa – jak je rozpoznać, zabezpieczyć i kiedy iść do weterynarza
Zatrucie psa – jak rozpoznać objawy i udzielić pierwszej pomocy
Objawy neurologiczne u psa – co powinno Cię zaniepokoić?
Kiedy uwaga człowieka pozostaje w telefonie, spacer łatwo zmienia się w mechaniczne przejście wyznaczonej trasy. Pies jest pospieszany, odciągany od zapachów i prowadzony tam, gdzie akurat zmierza opiekun.
Zdarza się również, że człowiek zatrzymuje się nagle, bo chce odpisać na wiadomość, a chwilę później rusza bez spojrzenia na psa. Smycz napina się, pies zostaje pociągnięty albo musi natychmiast dostosować się do kolejnej zmiany tempa.
To drobne sytuacje, ale powtarzane podczas każdego spaceru mogą powodować frustrację i sprawiać, że wspólne wyjście przestaje odpowiadać na potrzeby psa.
Nie każdy spacer będzie idealny. Czasami się spieszymy, jesteśmy zmęczeni albo musimy pilnie coś załatwić. Ważne jednak, aby przynajmniej część codziennych wyjść była organizowana naprawdę z myślą o psie — jego tempie, potrzebie węszenia, poczuciu bezpieczeństwa i możliwości dokonywania prostych wyborów.
Zanim podczas spaceru po raz kolejny sięgniesz po telefon, rozejrzyj się i spójrz na psa. Być może właśnie próbuje Ci coś powiedzieć.
Czy pies naprawdę chce iść dalej? O uważnym czytaniu jego sygnałów
Zbyt krótka smycz – dlaczego to błąd?
Linka zamiast spuszczania psa ze smyczy – wybór odpowiedzialnego opiekuna
Znaczenie zabawy i aktywności w życiu psa
BLIK / przelew na telefon: 601 718 265
Odbiorca: FundacjaRAP
1,5% podatku: KRS 0000858108
Zdjęcie zostało wygenerowane przez ai.
Fundacja Ratuj Adoptuj Pomagaj, ul. R. Amundsena 3/11, 02-776 Warszawa I NIP: 9512509119, REGON: 38736661700000, KRS: 0000858108 I
Credit Agricole Bank Polska S.A., nr konta: 36194010763216673800000000 I tytułem: darowizna na cele statutowe
BLIK: 601 718 265 „darowizna”
Chcesz przekazać 1,5% procent z podatku, dla naszych podopiecznych?
👉 KRS: 0000858108 Fundacja "Ratuj Adoptuj Pomagaj"
2023 Fundacja RAP I Wszystkie prawa zastrzeżone
Kupuj oryginalne domeny w dobrych cenach! Zapoluj na giełdzie domen w Aftermarket [wejdź tu]