Adopcja psa może być początkiem pięknej relacji, ale nie powinna być wyłącznie gestem litości ani decyzją podjętą pod wpływem chwili. Oznacza przyjęcie odpowiedzialności za żywą istotę, która ma własne potrzeby, emocje, doświadczenia i ograniczenia.
Zanim powiesz „tak”, zastanów się nie tylko nad tym, czy chcesz mieć psa, ale przede wszystkim nad tym, czy możesz zapewnić odpowiedni dom właśnie temu konkretnemu psu.
Pies potrzebuje znacznie więcej niż karmy i kilku krótkich spacerów. Do codziennych obowiązków mogą należeć:
spacery niezależnie od pogody,
karmienie i pielęgnacja,
profilaktyka oraz leczenie weterynaryjne,
nauka spokojnego funkcjonowania w nowym domu,
zapewnienie ruchu, odpoczynku i zajęcia dostosowanego do potrzeb psa,
organizowanie opieki podczas wyjazdów,
praca nad trudnościami, które mogą pojawić się po adopcji.
Nie wszystkie zachowania i potrzeby psa będą widoczne podczas pierwszego spotkania. Zachowanie psa w schronisku lub domu tymczasowym może różnić się od tego, które pokaże już po przeprowadzce. Nie musi to oznaczać, że ktoś zataił informacje. Nowe otoczenie, inne bodźce i stopniowe nabieranie pewności siebie mogą wpływać na zachowanie zwierzęcia.
Pies może dawać radość, bliskość i poczucie towarzystwa. Nie należy jednak zakładać, że sam rozwiąże problemy emocjonalne, samotność albo życiowy kryzys.
Trudniejszy moment nie musi automatycznie wykluczać adopcji. Warto jednak uczciwie ocenić, czy masz obecnie wystarczająco dużo siły, czasu, stabilności i wsparcia, aby zajmować się także potrzebami zwierzęcia.
Zastanów się:
Czy jestem w stanie utrzymać codzienną rutynę?
Czy mam plan na wypadek choroby lub nagłego wyjazdu?
Czy stać mnie na regularne i niespodziewane wydatki?
Kto pomoże mi, jeśli czasowo nie będę w stanie zajmować się psem?
Czy jestem gotowy szukać pomocy, gdy pojawią się problemy zdrowotne lub behawioralne?
Jeżeli to jeszcze nie jest odpowiedni moment na adopcję, nadal możesz pomagać. Fundacje potrzebują wsparcia finansowego, pomocy w transporcie, wolontariuszy, udostępniania ogłoszeń i wielu innych form zaangażowania.
Pies może zostać wspaniałym członkiem rodziny, ale nie powinien być prezentem, za który odpowiedzialność zostanie przeniesiona na dziecko.
Dziecko może uczestniczyć w karmieniu czy prostych ćwiczeniach, jednak to dorosły odpowiada za:
codzienną opiekę,
leczenie,
bezpieczeństwo kontaktów dziecka z psem,
organizowanie spacerów,
szukanie pomocy odpowiednich specjalistów, na przykład lekarza weterynarii lub behawiorysty, jeśli zajdzie taka potrzeba,
reagowanie na niepokojące zachowania.
Kontakty dziecka z psem, szczególnie gdy dziecko jest małe, zawsze powinny odbywać się pod nadzorem osoby dorosłej. Dziecko trzeba nauczyć, że pies nie jest zabawką: może potrzebować odpoczynku, nie chcieć dotyku albo odejść z sytuacji, która stała się dla niego niekomfortowa. Nawet jeśli dziecko wychowało się z innym zwierzęciem, nowy pies nie musi od razu dobrze czuć się w jego bliskości.
Przed adopcją koniecznie zapytaj organizację opiekującą się psem, czy miał on wcześniej kontakt z dziećmi i jak się przy nich zachowywał. Nie każdy pies będzie dobrze czuł się w głośnym, pełnym ruchu domu. Nie oznacza to, że jest „złym psem” ani że taki dom jest zły. Po prostu mogą do siebie nie pasować.
Zdjęcie i opis mogą poruszyć serce, ale nie pokażą całej osobowości psa. Wygląd nie mówi, jak zwierzę reaguje na samotność, hałas, inne psy, dzieci czy dotyk.
Przed podjęciem decyzji zapytaj:
Jaki pies jest na co dzień?
Jak zachowuje się w domu i na spacerach?
Czy zostawał już sam?
Czy potrafi odpoczywać?
Jak reaguje na obcych ludzi?
Czy mieszkał z dziećmi, psami albo kotami?
Czego się boi?
Jak reaguje na zabiegi pielęgnacyjne i wizyty u weterynarza?
Czy ma choroby wymagające leczenia?
Jakiej aktywności potrzebuje?
Czy występują zachowania wymagające dalszej pracy?
W jakim otoczeniu najłatwiej będzie mu się odnaleźć?
Organizacja, która szuka mu domku może nie znać odpowiedzi na każde pytanie, szczególnie gdy historia psa jest nieznana. Ważne, aby jasno powiedziała, co zostało zaobserwowane, a czego jeszcze nie wiadomo.
Dobry wybór nie zawsze oznacza adopcję psa, który najbardziej przypomina zwierzę z naszych marzeń. Znacznie ważniejsze jest dopasowanie jego potrzeb do warunków oferowanych przez przyszłego opiekuna.
Aktywny, młody pies może nie odnaleźć się u osoby, która szuka spokojnego towarzysza krótkich spacerów. Pies wrażliwy na hałas może źle znosić mieszkanie w ruchliwym domu. Zwierzę z silnym lękiem separacyjnym może potrzebować na początku opiekuna, który ma możliwość stopniowej nauki zostawania samemu.
Również mieszkanie w bloku, brak ogrodu, praca poza domem czy obecność dzieci nie muszą automatycznie wykluczać adopcji. Każdą sytuację należy oceniać indywidualnie i odnosić do potrzeb konkretnego psa.
Nie istnieje jedna liczba godzin, przez którą każdy pies może bezpiecznie i spokojnie pozostawać sam. Zależy to od wieku, zdrowia, wcześniejszych doświadczeń i stopnia przyzwyczajenia do samotności.
Przed adopcją pomyśl:
Ile godzin pies będzie rzeczywiście spędzał sam?
Czy na początku możesz poświęcić mu więcej czasu i – jeśli to możliwe – zaplanować kilka dni wolnego?
Czy możesz stopniowo uczyć go zostawania bez opiekuna?
Czy w razie potrzeby pomoże rodzina, petsitter albo osoba wyprowadzająca psy?
Kto zajmie się nim podczas urlopu, choroby lub wyjazdu służbowego?
Uwaga! Ogród nie zastępuje spacerów, kontaktu społecznego ani wspólnego życia. Pies nie powinien być traktowany jak element posesji, który większość czasu spędza samotnie na zewnątrz.
Nie należy zabierać psa z założeniem: „zobaczymy, a jeśli będzie trudno, po prostu go oddamy”. Niektóre organizacje przewidują formalny okres przedadopcyjny lub próbny. W Fundacji RAP nie prowadzimy jednak adopcji „na próbę”. Decyzja o przyjęciu psa powinna być dobrze przemyślana – pies nie jest produktem, który można wziąć do domu, sprawdzić i zwrócić, gdy pojawią się pierwsze trudności.
Można natomiast zgłosić się do Fundacji RAP jako dom tymczasowy. Wymaga to podpisania umowy, która określa zasady opieki nad psem, obowiązki tymczasowych opiekunów oraz zakres decyzji podejmowanych przez Fundację.
Dom tymczasowy nie jest jednak sposobem na niezobowiązujące sprawdzenie, czy chcemy mieć psa. Przyjmuje zwierzę pod opiekę do czasu znalezienia mu odpowiedniego domu stałego, współpracuje z Fundacją w procesie leczenia i przygotowania do adopcji oraz musi liczyć się z tym, że pies może zostać adoptowany przez inną rodzinę. O tym, jaki dom będzie dla niego najlepszy, Fundacja decyduje przede wszystkim na podstawie jego potrzeb.
Koszt adopcji nie kończy się na skompletowaniu wyprawki. Stałe wydatki obejmują między innymi karmę, profilaktykę przeciw pasożytom, szczepienia, badania, akcesoria oraz opiekę podczas wyjazdów.
Mogą pojawić się również koszty:
nagłego leczenia,
operacji lub rehabilitacji,
leków podawanych przez długi czas,
specjalistycznej karmy,
konsultacji behawioralnej,
zabezpieczenia mieszkania albo ogrodu.
Nie trzeba być osobą zamożną, aby dobrze opiekować się psem. Trzeba jednak uwzględnić jego potrzeby w domowym budżecie i mieć plan na nieprzewidziane wydatki.
Po przeprowadzce pies może być wycofany, niespokojny, nadmiernie pobudzony albo bardzo spokojny. Potrzebuje czasu, aby poznać nowe miejsce i ludzi.
Na początku warto zapewnić mu:
spokojne miejsce do odpoczynku,
przewidywalny plan dnia,
niewielką liczbę gości,
spokojne spacery,
czas na samodzielne poznawanie otoczenia,
możliwość odejścia, gdy nie chce kontaktu,
cierpliwość bez narzucania bliskości.
Nie oczekuj natychmiastowego przywiązania ani idealnego zachowania. Badania dotyczące zwrotów adopcyjnych pokazują, że nierealistyczne oczekiwania wobec zachowania, zdrowia i szybkości budowania więzi mogą utrudniać udaną adopcję.
Większość zależy od przemyślanej decyzji i dobrego dopasowania. Dlatego przed adopcją:
przeczytaj dokładnie opis psa,
porozmawiaj z jego opiekunem,
opowiedz szczerze o swoim domu i trybie życia,
zapytaj o zdrowie oraz zachowanie zwierzęcia,
poznaj psa, jeżeli jest taka możliwość,
omów decyzję ze wszystkimi domownikami,
przygotuj plan opieki i budżet,
upewnij się, że możesz trzymać psa w wynajmowanym mieszkaniu,
zapytaj, na jakie wsparcie możesz liczyć po adopcji.
Odpowiedzialność nie polega na byciu idealnym opiekunem. Polega na podjęciu świadomej decyzji, gotowości do nauki i szukania pomocy, gdy pojawiają się trudności.
Przeczytaj również
Kiedy pies nie powinien jeszcze iść do adopcji?
Czemu warto rozważyć dom tymczasowy?
Pies nieodwoływalny – dlaczego to nie wina psa?
Pomóż nam tworzyć odpowiedzialne adopcje. Każdego dnia możesz pomagać psom, które czekają na leczenie, bezpieczeństwo i własny dom. Wpłać jednorazowo lub wspieraj nas regularnie:
Fundacja Ratuj Adoptuj Pomagaj
BLIK: 601 718 265
Tytuł: darowizna
Na zdjeciu Lori, która ma już domek.
Źródło:
Powell, L. i in. (2022). „Returning a Shelter Dog: The Role of Owner Expectations and Dog Behavior”. Animals, 12(9), 1053. https://doi.org/10.3390/ani12091053
Fundacja Ratuj Adoptuj Pomagaj, ul. R. Amundsena 3/11, 02-776 Warszawa I NIP: 9512509119, REGON: 38736661700000, KRS: 0000858108 I
Credit Agricole Bank Polska S.A., nr konta: 36194010763216673800000000 I tytułem: darowizna na cele statutowe
BLIK: 601 718 265 „darowizna”
Chcesz przekazać 1,5% procent z podatku, dla naszych podopiecznych?
👉 KRS: 0000858108 Fundacja "Ratuj Adoptuj Pomagaj"
2023 Fundacja RAP I Wszystkie prawa zastrzeżone
Kupuj oryginalne domeny w dobrych cenach! Zapoluj na giełdzie domen w Aftermarket [wejdź tu]